O mnie

Krzysia RzepkaWitaj na moim blogu! 

Nieprawdą jest, że my Polacy na obczyżnie sobie nie pomagamy bezinteresownie!

Od kilku lat pracuję  społecznie jako wolontariusz tzw. pilot integracyjnego na rzecz polskiej imigracji w Hanowerze i spotykam na swojej charytatywnej drodze innych życzliwych ludzi, także Polaków.

Wolontariat i praca społeczna uczy moim zdaniem postawy szacunku i tolerancji wobec drugiego człowieka, uwrażliwia na cierpienie, samotność i potrzeby innych, rozwija empatię i tolerancję,  inspiruje do aktywnego spędzania czasu wolnego, rozwija zainteresowania, przyczynia sie do zawierania głębokich, wartościowych przyjaźni oraz kształtuje umiejętność działania zespołowego (tzw. Teamarbeit). A to przydaje się jak najbardziej  również w pracy zawodowej!

Jaki jest Hanower? Kosmopolityczny, chaotyczny, zielony, pełen cudzoziemców, emigrantów, ale również to raj stowarzyszeń, klubów mających duże znaczenie dla udanej integracji i wspólnego egzystowania różnych kultur w naszym otoczeniu.

O czym jest ten blog?

O osobie optimistycznej, która liczy na nowe twarze, które podzielą się swoim cennym czasem  z innymi i prawdziwymi informacjami!

O doświadczeniach, obserwacjach i udzielaniu  informacji jako pilot integracyjny,  np. pomoc w orientacji w nowym srodowisku, towarzyszenie w przy wizytach w załatwianiu różnych spraw urzędowych w urzędach, szkołach i innych instytucjach, pomoc w wypełnianiu formularzy urzędowych np. (Kindergeld, Jobcenter, AOK, Schulen, Kindergarten), pośrednictwo pomiędzy kulturami w sytuacjach konfliktowych, wsparciu w szukaniu kursy integracyjnego, motywacja do samodzielnego działania.

Ale też o tym co boli i drażni! Kiedy jest pod górę? Lub „porywać się z motyką na słońce” – jak często slyszę od urzędników i stowarzyszeń. Czyli np. aktywne szukanie z Rodzicami wolnych miejsc w szkołach i klasach językowych na terenie Hanoweru, załatwianiu „trudnych spraw” dla polskojęzycznych dzieci i młodzieży.

Jakie korzyści płyną z dwujęzyczności?  Co robić, gdy dziecko miesza języki? Jakim językiem zwracać się do do dziecka w towarzystwie innych osób? Co robić, kiedy nasz partner nie rozumie j. polskiego i czuję się wykluczony z rozmowy? – oraz wycinki wiadomości z lokalnych gazet na tematy polonijne – z czasem postaram się wrzucić trochę informacji na ten temat.

Dlatego życzę Wam rozmowy i  życzliwości ludzkiej na emigracji! Miłej lektury!

Jeśli czegoś nie ma, a powinno być, proszę o kontakt przez bloga lub przez Facebooka. Jeśli blog Wam się podoba, proszę o polubienie.

Jeśli chcesz być wolortariuszem, pracować społecznie lub masz inne pomysły, albo potrzebujesz informacji na temat  życia w hanowerze lub pomocy przy napisaniu projektu, zapraszam do kontaktu. Nie można pomóc komuś, kto nie mówi o swoich problemach.

Serdeczności krzysia rzepka

PS. Absolwentka filologii germańskiej i pedagogiki (Uniwersytet Hanower), laureatka Nagrody Integracyjnej Miasta Hanower (2016); finalistka konkursu „Polonijny Społecznik Roku 2014; Zawodowo – informatyk, wykładowca w IT branży uniwersyteckiej i ich administracji. Aktualne projekty – zapraszam na moją stronę www.rzepka-hannover.de